به گزارش تابناک؛ در روزهایی که بازار خودروی ایران در تکرار خستهکنندهی محصولات قدیمی و چینی غرق شده و خیابانها از هیجان خالیاند، خبری ساده، اما پر سر و صدا در شبکههای اجتماعی منتشر شده؛ اینکه شاید نسخهای از تویوتا سوپرا جدید وارد ایران شده باشد. همین یک جمله کافی بود تا خاطرات هزاران ماشیندوست زنده شود؛ از بازیهای دوران نوجوانی تا فیلمهای پرادعای سینمایی که این کوپه ژاپنی در آنها قهرمان بود.
برای بسیاری از مردها، «سوپرا» فقط یک نام نیست؛ نمادی است از دوران طلایی خودروهای واقعی. همان ماشینی که در بازیهای Need for Speed و فیلمهای Fast & Furious قهرمان مسابقهها بود، با رنگ نارنجی تند و صدای غرّش موتور توربوشارژر. نسلی از جوانان با این خودرو بزرگ شدند، با رؤیای اینکه روزی پشت فرمانش بنشینند، دنده را تا آخر بکشند و صدای توربو را از نزدیک بشنوند. حالا شنیدن نامش در کنار واژه «ایران»، انگار آن رؤیای قدیمی دوباره جان گرفته است.
به گزارش تابناک، تویوتا در سال ۲۰۱۹ تصمیم گرفت پس از نزدیک به دو دهه، افسانهاش را زنده کند. نتیجه، خودرویی بود به نام GR Supra؛ محصولی که روی پلتفرم مشترک با BMW Z۴ ساخته شد، اما با روح ژاپنی تنظیم شد تا همان حس خاص سوپرا را حفظ کند. زیر کاپوت کشیده و عضلانیاش، یک موتور ششسیلندر خطی توربوشارژ با حجم سه لیتر قرار دارد؛ پیشرانهای که حدود ۳۸۰ اسببخار قدرت تولید میکند و خودرو را در کمتر از چهار ثانیه از حالت سکون به سرعت صد کیلومتر بر ساعت میرساند.
سوپرا نه لوکس است، نه بینقص، اما پر از شخصیت است. طراحیاش ترکیبی از گذشته و آینده است؛ کاپوت بلند، خطوط خمیده، گلگیرهای برآمده و سقفی که از پهلو مثل بدن یک حیوان شکاری به نظر میرسد. وقتی در خیابان حرکت میکند، حتی کسانی که چیزی از خودرو نمیدانند، سرشان را برمیگردانند.
اما چیزی که سوپرا را به رؤیا تبدیل کرده، فقط عدد و قدرت نیست. این ماشین، یادآور زمانی است که رانندگی هنوز لذت داشت. مردها عاشقشاند، چون در دنیای بیروح و الکترونیکی امروز، هنوز بوی بنزین میدهد. هنوز وقتی گاز میخورد، دل میلرزد. سوپرا مثل یک حس قدیمی است که فراموشش کرده بودیم؛ شور خام و پرانرژی ماشینهای واقعی.
با این حال، واقعیت بازار ایران چندان با رؤیاها همسو نیست. طبق قوانین فعلی واردات، ورود خودروهایی با موتور بالای دو و نیم لیتر ممنوع است، و سوپرا با حجم دقیق سه هزار سیسی، به سادگی نمیتواند وارد کشور شود. با وجود این، برخی منابع غیررسمی خبر دادهاند که احتمال ورود محدود آن از مسیر مناطق آزاد یا ثبت موقت وجود دارد. حتی تصاویری هم در شبکههای اجتماعی منتشر شده که نشان میدهد یک دستگاه از این خودرو با پلاک گذرموقت در ایران دیده شده است. هیچ مقام رسمی هنوز این موضوع را تأیید نکرده، اما همین شایعه کافی بود تا فضای خودرویی کشور برای چند روز رنگ و بو بگیرد.
شاید دلیل این هیجان، فقط خودِ خودرو نباشد. در کشوری که سالهاست خیابانهایش پر از چهرههای تکراری است، دیدن سوپرا میتواند نماد امید باشد. امید به اینکه هنوز هم میشود خودروهایی دید که با عشق طراحی شدهاند، نه فقط با هدف تولید انبوه. برای خیلیها، همین شایعه مثل نسیمی تازه در بازاری خسته و بیجان است.
سوپرا همیشه برای مردها معنایی فراتر از یک خودرو داشته است. صدای توربویش، فرم خاص فرمان و حتی نحوهی قرار گرفتن صندلیها، همه یادآور احساسی است که با هیچ خودروی دیگری تکرار نمیشود. شاید برای همین است که وقتی کسی نام سوپرا را میشنود، ناخودآگاه لبخند میزند. چون بخشی از گذشتهاش را به یاد میآورد؛ روزهایی که عشق به ماشین، ساده و خالص بود.
شاید فعلاً ورود رسمی سوپرا به ایران ممکن نباشد، اما حتی شنیدن خبرش کافی است تا دل ماشیندوستها گرم شود. کافی است تصور کنی روزی در یکی از خیابانهای تهران یا کیش، رنگ نارنجی یا زرد براق سوپرا را ببینی که با غرّشی خاص از کنار میگذرد. آن لحظه، همهی خاطرات فیلمها و بازیها زنده میشود.
تویوتا سوپرا فقط یک ماشین نیست؛ یک رؤیای قدیمی است که هنوز فراموش نشده. رؤیای سرعت، قدرت و آزادی؛ و شاید روزی برسد که این افسانهی ژاپنی که الان در اتریش تولید میشود واقعاً پا به خاک ایران بگذارد.
کاش آن روز، زودتر از آنچه فکر میکنیم فرا برسد.
