با وجود آنکه حدود پنج ماه از آغاز اختلال در مسیرهای اصلی انتقال نفت میگذرد و تردد نفتکشها از تنگه هرمز نسبت به گذشته کاهش قابل توجهی داشته است، بازار هنوز با جهشهای شدید قیمتی مشابه بحرانهای گذشته روبهرو نشده است. این موضوع نشان میدهد که بازار نفت تنها از سمت عرضه تأثیر نمیپذیرد و عوامل دیگری نیز در تعیین قیمت نقش دارند.
یکی از مهمترین این عوامل، کاهش تقاضای جهانی، بهویژه از سوی چین است. افت محسوس واردات نفت چین از ماه آوریل، در کنار برخی سیاستهای کشورهای گروه هفت، بخشی از فشار ناشی از محدودیت عرضه را جبران کرده و مانع از تثبیت قیمت نفت در سطوح سهرقمی شده است.
با این حال، هفته گذشته زمانی که دامنه درگیریها به منطقه بابالمندب رسید، نگرانیها درباره امنیت یکی دیگر از مهمترین مسیرهای تجارت دریایی جهان افزایش یافت و همین موضوع موج تازهای از رشد قیمت نفت را رقم زد.
افزایش قیمت نفت، تنها برای بازار انرژی اهمیت ندارد. این اتفاق در شرایطی رخ داده که اقتصاد آمریکا از قبل نیز با فشارهای تورمی ناشی از رشد سریع سرمایهگذاری در حوزه هوش مصنوعی و افزایش تقاضا برای تجهیزات و زیرساختهای این صنعت مواجه بوده است. در نتیجه، سیاستگذاران پولی آمریکا اکنون باید دو منبع مهم فشار تورمی را به طور همزمان ارزیابی کنند؛ از یک سو ریسک افزایش قیمت انرژی و از سوی دیگر تورم ناشی از توسعه هوش مصنوعی.
به همین دلیل، در آستانه نشست بعدی فدرال رزرو، بازارها همچنان احتمال واکنش سیاستگذاران به تداوم این فشارهای تورمی را زیر نظر دارند؛ زیرا تصمیمات آینده بانک مرکزی آمریکا تنها به قیمت نفت وابسته نیست، بلکه مجموعهای از عوامل تورمی، از جمله رونق هوش مصنوعی، در این تصمیمگیری نقش خواهد داشت.
