هر دو مجموعه زیرمجموعه وزارت راه و شهرسازی هستند، اما مأموریت‌های متفاوتی دارند. بر اساس تصمیم جدید، علی نبیان، مدیرعامل سازمان ملی زمین و مسکن، با حفظ سمت سرپرستی شرکت بازآفرینی شهری ایران را نیز برعهده گرفته و عبدالرضا گلپایگانی به عنوان نماینده ویژه وزیر در امور بازآفرینی شهری منصوب شده است.
وزارت راه و شهرسازی هدف این تغییر را چابک‌سازی، کاهش تشکیلات و موازی‌کاری و افزایش هماهنگی اعلام کرده و تأکید دارد که مأموریت بازآفرینی شهری متوقف نخواهد شد.
اما منتقدان، مسئله را فراتر از تغییر ساختار اداری می‌دانند. عباس آخوندی این تصمیم را موجب تضعیف نگاه اجتماعی به شهر دانسته و محمدکریم آسایش نیز معتقد است جایگاه سیاست‌گذاری شهرسازی و بازآفرینی شهری ممکن است در ساختار جدید تضعیف شود.
در مقابل، میثم بصیرت معتقد است نزدیکی این دو مجموعه می‌تواند به کاهش موازی‌کاری و تعارض سیاست‌ها و یکپارچه‌تر شدن تصمیم‌گیری کمک کند.
حالا پرسش اصلی این است: این تغییر ساختاری، بازآفرینی شهری را به سیاست‌های مسکن نزدیک‌تر می‌کند یا آن را در حاشیه قرار می‌دهد؟
