پژوهشگران فدرال رزرو چارچوب جدیدی را بررسی کردهاند که بر اساس آن، استیبل کوینها و ابزارهای مالی مبتنی بر بلاک چین ممکن است در آینده وارد آمارهای عرضه پول ایالات متحده یعنی شاخصهای M۱ و M۲ شوند. بر اساس این بررسی، دستهبندی نهایی استیبل کوینها به نحوه استفاده خانوارها و کسبوکارها برای پرداختهای جاری یا پسانداز کوتاهمدت وابسته خواهد بود.
صرافی کیف پول من
طبق پژوهش کریستن پین (Kristen Payne) و ماری-فرانسیس استیچینسکی (Mary-Frances Styczynski)، استیبل کوینهایی که کاربرد غالب آنها پرداخت فوری و تسویه تراکنشها باشد، خصوصیاتی مشابه با شاخص M۱ دارند. در نقطه مقابل، توکنهایی که بیشتر برای معاملات بازار ارز دیجیتال یا نگهداری موقت ارزش استفاده میشوند، شباهت بیشتری به داراییهای موجود در شاخص M۲ خواهند داشت.
چالشهای آماری و شمارش مضاعف ذخایر
افزودن استیبل کوینها به این شاخصها با موانع فنی از جمله خطر شمارش مضاعف داراییها روبهرو است. ذخایر ناشران استیبل کوین اغلب شامل سپردههای بانکی و اسناد خزانهداری است که بخش بانکی آنها پیشتر در M۱ یا M۲ محاسبه شده است. علاوه بر این، شناسایی موقعیت جغرافیایی دارندگان کیف پولها برای تفکیک گردش پول داخلی ایالات متحده از کاربردهای جهانی، مستلزم استانداردهای گزارشدهی دقیقتری خواهد بود.
سپردهها و صندوقهای توکنایزشده
این مقاله علاوه بر نمونههایی نظیر یو اس دی کوین (USDC)، وضعیت سپردههای بانکی توکنایزشده و صندوقهای بازار پول را بررسی کرده و آنها را تعهدات بانکی متعارف اما در بستر زنجیرهای دانسته است. با این حال، پژوهشگران تصریح کردهاند این گزارش صرفاً دیدگاه شخصی آنها بوده و سیاست رسمی فدرال رزرو یا تصمیمی اجرایی برای تغییر فوری محاسبات نقدینگی به شمار نمیرود.
