به گزارش خبرنگار مهر به نقل از مدیسن نت، محققان گزارش دادند که تنها یک ساعت افزایش روزانه در این نوع فعالیت های بدنی سبک با کاهش ۱۴ تا ۲۰ درصدی خطر مرگ در طول ۱۴ سال در بین افراد مبتلا به سندرم قلبی عروقی-کلیوی-متابولیک (CKM) همراه بود.
«جوزف سارتینی»، محقق ارشد و کاندیدای دکترای آمار زیستی در دانشکده بهداشت عمومی بلومبرگ جانز هاپکینز در بالتیمور، گفت: «فعالیت بدنی سبک یک ابزار درمانی نادیده گرفته شده است که میتواند به بهبود سلامت قلب افراد مبتلا به سندرم CKM کمک کند.»
سارتینی در ادامه افزود: «برای کسانی که در مراحل پیشرفته تر سندرم CKM هستند، مزایای بالقوه فعالیت سبک برای سلامتی قابل توجه است.»
سندرم CKM شامل فشار خون بالا، کلسترول غیرطبیعی، قند خون بالا، وزن اضافی و کاهش عملکرد کلیه است.
محققان در یادداشتهای پیشزمینه گفتند که وقتی این عوامل در کنار هم وجود داشته باشند، خطر حمله قلبی، سکته مغزی و نارسایی قلبی را بیش از هر عامل دیگری افزایش میدهند.
محققان گفتند که فعالیت بدنی معمولاً برای افرادی که از مشکلات قلبی یا متابولیکی رنج میبرند توصیه میشود، اما ورزشهای شدیدتر ممکن است برای افراد مبتلا به سندرم CKM پیشرفته امکانپذیر نباشد.
«مایکل فانگ»، محقق ارشد و استادیار اپیدمیولوژی در دانشکده بهداشت عمومی بلومبرگ جان هاپکینز، در یک بیانیه خبری گفت: «شواهد زیادی وجود دارد که نشان میدهد فعالیتهای سبکتر مانند پیادهروی یا باغبانی میتواند برای سلامت قلب مفید باشد. با این حال، مطالعات، مزایای بلندمدت آن را برای افراد مبتلا به بیماری قلبی یا افراد در معرض خطر بالای بیماری قلبی بررسی نکردهاند.»
برای مطالعه جدید، محققان دادههای حدود ۷۲۰۰ بزرگسال را که بین سالهای ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۶ به عنوان بخشی از بررسی سالانه سلامت و تغذیه ملی جمعآوری شده بودند، تجزیه و تحلیل کردند.
این نظرسنجی که توسط مراکز کنترل و پیشگیری از بیماریهای ایالات متحده انجام شده است، اطلاعاتی را از معاینات فیزیکی و نمونههای خون شرکتکنندگان جمعآوری میکند و با استفاده از دستگاههای پوشیدنی، سطح فعالیت آنها را تا هفت روز پیگیری میکند.
محققان از این دادهها برای مقایسه فعالیت بدنی سبک یک فرد با سلامت کلی او، با در نظر گرفتن عوامل خطر CKM آنها، استفاده کردند.
سارتینی گفت: «فعالیت بدنی سبک فعالیتی است که میتوانید بدون از دست دادن نفس انجام دهید. نمونههای رایج آن یوگا، پیادهروی معمولی، حرکات کششی و کارهای خانه است.»
محققان گفتند که سندرم CKM با استفاده از مراحل ۰ تا ۴ ارزیابی میشود: افرادی که هیچ مشکل سلامتی یا عامل خطری ندارند در مرحله ۰ هستند، در حالی که افراد دارای اضافه وزن یا پیش دیابت در مرحله ۱ هستند. افرادی که چندین جزء CKM و بیماری کلیوی با خطر متوسط تا بالا دارند در مرحله ۲ هستند. بیماران مبتلا به بیماری کلیوی با خطر بسیار بالا، خطر بالای بیماری قلبی یا سکته مغزی یا سایر علائم مشکلات قلبی در مرحله ۳ هستند. افرادی که چندین عامل خطر CKM، بیماری شریان محیطی، بیماری مزمن کلیه و سابقه حمله قلبی، سکته مغزی یا ریتم غیرطبیعی قلب دارند در مرحله ۴ قرار دارند.
نتایج نشان داد که فعالیت بدنی سبک به طور قابل توجهی با کاهش خطر مرگ در مراحل ۲ تا ۴ سندرم CKM مرتبط است.
علاوه بر این، افزایش زمان انجام فعالیت سبک، مزایای بیشتری را برای افراد در مراحل بالاتر CKM به همراه داشت. به عنوان مثال، افزایش فعالیت از ۹۰ دقیقه به ۲ ساعت در روز- فقط نیم ساعت تفاوت- با ۲.۲٪ کاهش خطر مرگ در بین بیماران مرحله ۲ همراه بود، اما در بین بیماران مرحله ۴، ۴.۲٪ کاهش خطر را نشان داد.
به گفته محققان، فعالیتهای سبک فرصت بسیار خوبی برای افزایش مصرف انرژی، حرکت و گردش خون فراهم میکنند اما تحقیقات در این زمینه محدود است.
