به گزارش خبرنگار مهر به نقل از مدیسن نت، محققان گزارش دادند که به نظر میرسد این اختلالات خلقی، فعالیت مغز و پاسخهای سیستم عصبی را تحریک میکنند که فشار بیشتری بر قلب وارد میکند.
دکتر «شیدی ابوهاشم»، محقق ارشد و رئیس آزمایشهای تصویربرداری PET/CT قلبی در بیمارستان عمومی ماساچوست در بوستون، گفت: این یافتهها تصویر بیولوژیکی واضحتری از چگونگی تأثیر پریشانی عاطفی و تأثیر آن بر سلامت قلب و عروق به ما میدهند.
وی در یک بیانیه خبری گفت: برای پزشکان، این یادآوری است که سلامت روان را به عنوان بخشی جداییناپذیر از ارزیابی خطر قلبی عروقی در نظر بگیرند. برای بیماران، این دلگرمی است که پرداختن به استرس مزمن، اضطراب یا افسردگی نه تنها یک اولویت سلامت روان، بلکه یک اولویت سلامت قلب نیز هست.
برای این مطالعه، محققان دادههای بیش از ۸۵۵۰۰ نفر شرکتکننده در یک پروژه تحقیقاتی در مقیاس بزرگ در بیمارستان عمومی ماساچوست بریگام را تجزیه و تحلیل کردند.
محققان گفتند که تقریباً ۱۵۰۰۰ نفر از این افراد هم افسردگی و هم اضطراب داشتند و بیش از ۱۵۸۰۰ نفر یکی از این دو عارضه را داشتند. بقیه هیچکدام از این دو بیماری را نداشتند.
شرکتکنندگان به مدت کمی بیش از سه سال تحت نظر بودند که در طی آن بیش از ۳۰۰۰ نفر دچار حمله قلبی، نارسایی قلبی یا سکته مغزی شدند.
دکتر «احمد توکل»، محقق ارشد، در یک بیانیه خبری گفت: «مطابق با گزارشهای قبلی، ما دریافتیم که هم افسردگی و هم اضطراب با خطر بالاتر حمله قلبی یا سکته مغزی مرتبط هستند.» او مدیر بخش قلب و عروق هستهای در مؤسسه قلب و عروق ماساچوست بریگام است.
توکل در ادامه افزود: بهطور خاص، افرادی که به هر دو بیماری افسردگی و اضطراب مبتلا بودند، در مقایسه با افرادی که فقط به یک بیماری مبتلا بودند، تقریباً ۳۲ درصد بیشتر در معرض خطر بودند. نکته مهم این است که این ارتباط حتی پس از در نظر گرفتن تفاوتها در رفتارهای سبک زندگی، عوامل اجتماعی-اقتصادی و عوامل خطر سنتی مانند سیگار کشیدن، دیابت و فشار خون بالا، همچنان قوی باقی ماندند.
محققان گفتند تجزیه و تحلیل دادههای تصویربرداری مغز نشان داد که افراد مبتلا به افسردگی یا اضطراب، فعالیت بیشتری در آمیگدال، ناحیهای از مغز که با استرس مرتبط است، دارند.
این افراد همچنین سطح بالاتری از CRP، پروتئین مرتبط با التهاب، داشتند.
ابوهاشم گفت: به نظر میرسد این تغییرات در کنار هم، یک زنجیره بیولوژیکی را تشکیل میدهند که استرس عاطفی را با خطر بیماریهای قلبی عروقی مرتبط میکند. وقتی مدارهای استرس مغز بیش از حد فعال هستند، میتوانند به طور مزمن سیستم “مبارزه یا فرار” بدن را تحریک کنند و منجر به افزایش ضربان قلب، فشار خون و التهاب مزمن شوند. با گذشت زمان، این تغییرات میتوانند به رگهای خونی آسیب رسانده و بیماری قلبی را تسریع کنند.
او گفت: این موضوع این نکته را تقویت میکند که محافظت از سلامت قلب فقط مربوط به رژیم غذایی یا ورزش نیست، بلکه مربوط به سلامت عاطفی نیز هست.
تحقیقات بیشتری برای کشف اینکه آیا اختلالات خلقی باعث بیماری قلبی میشوند یا صرفاً با آن مرتبط هستند، مورد نیاز است.
محققان اکنون در حال بررسی این موضوع هستند که آیا درمانهای کاهش استرس یا تغییرات سبک زندگی میتوانند خطر ابتلاء به بیماری قلبی را در بین افراد مبتلا به اختلالات خلقی کاهش دهند یا خیر.
